Pokrzywa zwyczajna - Urtica dioica

Wysokość do 1,5 (1,8) m. Łodyga czterokanciasta, pokryta wydzielniczymi włoskami parzącymi, zazwyczaj nierozgałęziona. Pod ziemią roślina wytwarza silnie rozgałęzione rozłogi. Ulistnienie nakrzyżległe, liście z brzegu grubo ząbkowane, podługowatojajowate, u nasady sercowate, pokryte włoskami parzącymi.

Zielarstwo:
Działanie: moczopędne, krwiotwórcze, żółciopędne, przeciwzapalne i dezynfekujące na skórę i błony śluzowe, przeciwbiegunkowe (liść), przeciwreumatyczne (liść), przeciwkrwotoczne, poprawia przemianę materii i odtruwa organizm (zwłaszcza korzeń znakomicie "czyści krew"), obniża ciśnienie krwi, dostarcza cennych witamin.
Napar z liści pokrzywy działa wzmacniająco a także wpływa na poprawę stanu cery. Sok z młodej pokrzywy (zbierany na wiosnę) pomaga uzupełnić zimowe niedobory witamin, zapobiega infekcjom, korzystnie wpływa na organizm.
Zewnętrznie napar z liści jak również odwar z korzenia pokrzywy są stosowane m.in. jako płukanka do włosów (zwłaszcza tłustych oraz przy dolegliwościach związanych z łupieżem). Polecane są też do kąpieli relaksujących i odprężających.