Borowina

Na terenie Kołobrzegu znajduje się duże złoże borowiny "Mirocice". Położone jest ono przy drodze Kołobrzeg-Koszalin. W 1977 roku decyzją Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej utworzony został obszar górniczy "Mirocice", jako strefa ochronna dla złoża borowiny. Dysponentem złoża jest Uzdrowisko Kołobrzeg Sp. z o.o. Zasoby złoża są duże. Jego eksploatacja jest przewidziana na ponad 150 lat.

Kopalnia borowiny przy ul. Koszalińskiej - brama wjazdowa

Złoże składa się z dwóch pól: Kołobrzeg I i II. Eksploatacja prowadzona jest na złożu południowym. Powierzchnia przeznaczona pod eksploatację wynosi 50 ha, a zasoby bilansowe wynoszą 1,364 tys. m3. Miąższość borowiny wynosi do 5 m. Pole Kołobrzeg II posiada zasoby bilansowe 1,508 tys. m3. Dla złoża ustanowiony jest obszar górniczy.

O borowinie w Polsce po raz pierwszy pisze w XVI wieku dr Wojciech Oczko, lekarz nadworny króla Stefana Batorego. Stosowanie torfu w medycynie ludowej jest powszechne w XVIII wieku. Rozkwit leczenia borowiną, czyli peloterapia, przypada na wiek XIX - od połowy wieku stosowane są kąpiele torfowe w zakładach uzdrowiskowych. Lecznictwo uzdrowiskowe bardzo się rozwija w XX wieku i tendencja ta będzie cechowała wiek XXI, gdyż ludzie z coraz większym zaufaniem wracają do naturalnych metod leczniczych.

Mapa: Obszar górniczy "Mirocice" - złoża oznaczone kolorem niebieskim

W peloterapii stosowane są różne peloidy, czyli naturalne substraty lecznicze, powstałe w procesach geologicznych z udziałem wody i mikrorganizmów. Dzięki strukturze drobnocząsteczkowej i zawartości koloidów, które pęcznieją po zmieszaniu z wodą, służą do celów leczniczych. Są to różnego rodzaju torfy i muły oraz sedymenty jeziorne (gytie) i osady źródliskowe, zwłaszcza wód termalnych.

Nie ma specyficznych złóż borowinowych, gdyż wszystkie rodzaje torfu nadają się do zabiegów leczniczych, jednakże muszą spełniać określone wymogi.

Leczniczy wpływ zabiegów borowinowych

Leczniczy wpływ zbiegów borowinowych jest przede wszystkim wynikiem:
- intensywnego przegrzania ciała,
- oddziaływania fizycznego masy borowinowej,
- fizjologicznych reakcji ogólnych pod wpływem powyższych czynników,
- uaktywnienia składników chemicznych w skórze i tkankach.

W zabiegu borowinowym temperatura może być podwyższona do 42º C bez odczucia parzenia, ze względu na brak prądów konwekcyjnych w masie borowiny, a to pozwala na intensywne przegrzanie ciała.

Kopalnia borowiny - rejon wydobywania torfu

Ciśnienie hydrostatyczne gęstej masy borowinowej w kąpieli powoduje przez ucisk na ciało odpływ chłonki z przestrzeni międzykomórkowych i wchłanianie wysięków.

Kwasy huminowe (humusowe, hymatomelanowe i fluwonowe) działają bakteriobójczo, ściągająco i przeciwzapalnie, a wspólnie z innymi związkami organicznymi oraz składnikami mineralnymi aktywują reakcje enzymatyczne.

Ciała estrogenne we frakcji bituminowej borowiny pobudzają sekrecje hormonów jajnikowych, nadnerczowych i przysadkowych.

Hydrofilne koloidy mają właściwości sorpcyjno-wymiennikowe, co w kontakcie ze skórą powoduje absorpcję substancji i oczyszczanie jej powierzchni.

Stosowanie zabiegów borowinowych jest jednym z atutów Uzdrowiska Kołobrzeg. Dodatkowe zaś atuty - to piękna przyroda nadmorska oraz osobliwa roślinność takich cennych obiektów jak rzadkie w kraju torfowiska, które warto zobaczyć urządzając wycieczki dla kuracjuszy.