Wilżyna ciernista - Ononis spinosa

Bylina lub półkrzew. Ma zdrewniałe korzenie i dolne części łodyg, które są pokryte gęsto liśćmi i cierniami. Zwykle roślina ta osiąga wysokość 30-60 cm. Liście górne są pojedyncze, dolne - złożone z 3 listków (środkowy większy, długoogonkowy). Kwiaty barwy różowej mają kształt grzbiecisty (typowy dla roślin motylkowych), zebrane są w luźne grona. Kwitnie od czerwca do września. Owocem jest brunatnożółty, owłosiony, zazwyczaj jednonasienny strąk.

Korzenie wilżyny ciernistej wykorzystywane są w ziołolecznictwie. Zawierają olejek eteryczny, garbniki, kwasy organiczne i sole mineralne. Stosowane są głównie w chorobach nerek, kamicy moczowej i gośćcu. Wchodzą w skład wielu mieszanek ziołowych. Wilżyna ciernista rośnie u nas na suchych łąkach, przydrożach, miedzach i zadarnionych zboczach. W stanie dzikim występuje dość rzadko (bardziej pospolita na zachodzie Polski). Na potrzeby farmaceutyczne roślina ta jest uprawiana dość często.