Żmija zygzakowata - Vipera berus

Spotykana na obrzeżach lasów, podmokłych łąkach, polanach leśnych. Lubi siedliska o chłodnym mikroklimacie. Głównym pokarmem żmij są małe ssaki - głównie gryzonie, poluje także na żaby, jaszczurki i pisklęta ptaków. Młode odżywiają się głównie młodymi płazami i jaszczurkami.
Występuje na całym obszarze Polski w kilku odmianach, z których najbardziej charakterystyczne są: jasna (szara lub rudobrązowa z czarnym zygzakiem wzdłuż całego grzbietu) i czarnej.

Jad żmii działa na układ krążenia oraz na mięsień sercowy uszkadzając go. W miejscu ukąszenia pojawia się bardzo szybko bolesny obrzęk. Po okresie od kilkunastu minut do godziny po ukąszeniu, pojawiają się zawroty i ból głowy, nudności, wymioty, krwawienie z błon śluzowych, przyspieszenie tętna.
Ukąszenie jest szczególnie niebezpieczne dla dzieci i osób starszych. Jednakże nie stanowi śmiertelnego zagrożenia dla zdrowego dorosłego człowieka.
W razie ukąszenie należy jak najszybciej wykonać następujące czynności: obmyć miejsce ukąszenia, unieruchomić chorego, założyć opaskę uciskową powyżej miejsca ukąszenia, okryć chorego kocem, skontaktować się z lekarzem.
Leczenie polega na podaniu właściwej surowicy (przed upływem 24 godzin).