Podejźrzon marunowy - Botrychium matricariifolium

Paproć wieloletnia. Osiąga wysokość 10-20 cm. Płonna część liścia jest jajowata w zarysie deltoidalna, tępa, pierzasta lub podwójnie pierzasta, na szczycie karbowana. Odcinki pierwszego rzędu są podłużne i tępe, odcinki drugiego rzędu zaokrąglone, całobrzegie. Liść płonny oddziela się w 3/4 długości rośliny. Część zarodnionośna osadzona na krótkim ogonku, wiechowata, nieznacznie tylko górując nad liściem płonnym. Ogonek liściowy jest u nasady brązowoczerwono nabiegły. Zarodnie ułożone w dwóch rzędach, w stanie dojrzałym jasnobrązowe lub źółtobrązowe.
Zarodnie dojrzewają w czerwcu i lipcu.
Rośnie na obrzeżach widnych lasów sosnowych, na suchych i świeżych murawach i na wrzosowiskach. Spotykany w miejscach nasłonecznionych, widnych, tylko okresowo ocienionych, świeżych, ubogich glebach piaszczystych, ubogich w wapń, o kwaśnym odczynie.
Zwarty zasięg występowania w Europie obejmuje środkową i południową Skandynawię, Polskę oraz Niemcy, na pozostałym obszarze w znacznym rozproszeniu. W Polsce głównie na północy, na pozostałym obszarze rzadko, w rozproszeniu. Bardzo rzadki.