Smardz jadalny - Morchella esculenta Pers.

Owocnik: kapelusz wysokości 3-10 cm, przeważnie jasnobeżowy do ochrowego, jednak również szary do prawie czarnego, owalny, okrągławy lub zaostrzony. Płonne krawędzie jamek ułożone nieregularnie. Trzon biały, kremowy do żółtego, na powierzchni otrębiasty. Zarodniki 16-23 x 11-14 µm.

Występowanie: IV-V; w lasach liściastych i mieszanych, w łęgach, na brzegach strumieni pod jesionami, na nienawożonych łąkach, zazielenionych wysypiskach; dość częsty.

Wartość: jadalny, jeden z najcenniejszych grzybów spożywczych o przyjemnym aromacie. Nadaje się do przyrządzania w stanie świeżym i do suszenia. Nie wolno go zbierać (chroniony).

Uwaga: Proces rozmnażania grzyba prawdopodobnie wygląda następująco: z zarodników wytwarza się grzybnia, która rozrasta się z szybkością do 10 cm na dzień. Gdy grzybnia natknie się na fizyczna przeszkodę lub zostanie poddana szokowi jak powódź, ogień, roboty ziemne - zamienia się w "sclerotium". Jest to bryłka wielkości od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów, gdy wilgotna jest śliska a wysuszona podobna jest do pumeksu. Kolor rożni się w zależności od gatunku smardzów. "Sklerotia" może być wysuszona na wiór, leżąc uśpiona przez 80-100 lat, a gdy warunki są odpowiednie zamienia się w grzyba lub grzybnię.